เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ความจริง
ห้องนอนใหญ่บนชั้นสามมีห้องน้ำในตัว หลังจากเปิดไฟหลักแล้ว เจียงกั่วก็มองเห็นประตูกระจก เขาจึงลองผลักเข้าไปสำรวจ
ข้างในตกแต่งสไตล์ยุโรป ปูพื้นและผนังด้วยกระเบื้องลายดอกไม้เล็กๆ สีเขียวอมเหลือง มีสุขภัณฑ์และอ่างอาบน้ำทันสมัย แม้แต่กระจกเหนืออ่างล้างหน้ายังเป็นทรงโค้งขอบสีทอง ดูรวมๆ แล้วไม่ถึงกับขี้เหร่ แค่ให้กลิ่นอายแบบเศรษฐีใหม่นิดหน่อย เจียงกั่วชักรู้สึกเสียดายขึ้นมาตะหงิดๆ ที่เคยวิจารณ์ว่ารสนิยมของฮั่วอี้เชย
เขาเดินไปที่อ่างล้างหน้า ชะโงกตัวเข้าใกล้กระจกเพื่อส่องดูใบหน้าตัวเอง แผลบนหน้าเย็บเรียบร้อยและปิดทับด้วยผ้าก๊อซหนาเตอะจนมองไม่เห็นอะไร นอกจากคราบเลือดจางๆ ที่ซึมติดผ้าก๊อซตอนเย็บเสร็จใหม่ๆ ตอนนี้เลือดหยุดไหลแล้ว เขาไม่กล้าแกะผ้าก๊อซออก จึงทำได้แค่เอียงคอซ้ายขวาพยายามส่องลอดช่องว่าง แต่ดูอยู่นานก็ยังไม่เห็นอยู่ดี
จังหวะนั้นเอง เจียงกั่วก็ตัวสั่นสะท้านขึ้นมา พื้นกระเบื้องในห้องน้ำเย็นเฉียบ ประกอบกับเขาเหงื่อออกท่วมตัวจนชุดนอนเปียกชื้น พอยืนนานเข้าจึงเริ่มหนาว เจียงกั่วสูดจมูกฟุดฟิด รีบวิ่งกลับเข้าห้องนอนใหญ่ ขืนปล่อยให้เป็นหวัดซ้ำเติมแผลบาดเจ็บ คงได้แย่แน่ๆ
เขาเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เปิดตู้เสื้อผ้าบานหนึ่งออก เพราะจำได้ว่าตอนฮั่วอี้เปลี่ยนชุดให้ อีกฝ่ายหยิบเสื้อผ้าจากตู้นี้ แต่เนื่องจากที่นี่เป็นบ้านหลังใหม่และฮั่วอี้ยังไม่ทันได้ขนของย้ายเข้ามา ภายในตู้จึงโล่งโจ้ง เหลือเพียงชุดนอนวางอยู่ชุดเดียว