ตอนที่ 102 ต้องวางแผนแต่เนิ่น ๆ ถึงจะถูก

“ตอนนี้ยังใช้ไม่ได้ วันหน้าเติบโตขึ้นแล้วไฉนเลยจะยังใช้ไม่ได้อีกเล่า”

หลิ่วจิ้งซูผลักกล่องไม้ไปเบื้องหน้า “หรือว่า ชิงไต้ดูแคลนข้าวของเหล่านี้ที่ข้ามอบให้กัน”

“ตัวข้าไม่กล้าเจ้าค่ะ ข้าวของเหล่านี้ล้วนดียิ่งนัก เพียงแต่ล้ำค่าเกินไป ในใจตัวข้าจึงตื่นตระหนกยิ่ง”

“มิต้องตื่นตระหนกไป นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับแล้ว”

หลิ่วจิ้งซูถอนหายใจ สีหน้าหม่นหมองลง “ชิงไต้ เจ้าอยู่เคียงข้างข้าเติบโตมาตั้งแต่เด็ก วันนี้พวกเราสองพี่น้องมาพูดจาเปิดใจกันเถิด

ท่านซื่อจื่อประสบเคราะห์ บัดนี้ไม่รู้สถานการณ์เป็นเช่นไร หากกลับมาได้อย่างปลอดภัยย่อมดียิ่ง แต่หากว่ากลับมาไม่ได้...”

ขอบตานางพลันแดงระเรื่อ น้ำเสียงเจือความสะอื้น “เรือนตะวันออกของพวกเรามีเพียงคุณชายน้อยเจ๋อกับคุณหนูน้อยซู เด็กทั้งสองยังเล็กนัก ไม่อาจค้ำจุนวงศ์ตระกูลได้