กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ไม่นะ! ต่งเฉินคนนั้นต้องล้างสมองเด็กพวกนี้แน่ๆ!"
"ตอนนี้เด็กพวกนี้กินคำปลอบใจเข้าไปเยอะเกินไปชัดๆ พอเจอความล้มเหลวครั้งเดียว ผลที่ตามมาจะเป็นสิ่งที่เด็กพวกนี้รับไม่ได้"
"พวกเขาจะพังทลายทางอารมณ์ จะจมอยู่กับความสงสัยในตัวเอง จะโยนความผิดทั้งหมดไปให้ช่องว่างที่เคยถูกคำปลอบใจกลบเอาไว้!"
"ถึงตอนนั้น..."
"ก็จบกันจริงๆ!"
หลังจากใคร่ครวญอย่างจริงจัง หยางซื่อก็รู้สึกว่าตัวเองค้นพบจุดสำคัญของเรื่องได้อย่างแม่นยำแล้ว
ส่วนต่งเฉิน
เขายิ่งแค้นจนเขี้ยวเข่นมากขึ้นไปอีก
"ใจคนผู้นี้ช่างร้ายกาจเสียจริง!"
ความโกรธบนใบหน้าแทบจะล้นออกมา