กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เป็นหวังข่าย! หวังข่ายของบ้านเราเป็นคนวิ่งนำหน้า! จวิ้นซาน! เห็นไหม? ลูกชายนายวิ่งเร็วที่สุด!"
ที่บ้านของจางต้าพั่ง
หลังชุยซิ่วผิงเห็นภาพระยะใกล้ของหวังข่ายในโทรทัศน์ ทั้งคนก็กระโดดขึ้นจากเก้าอี้ตัวเล็ก
"เป็นพี่ชาย~"
"พี่ชายเก่งมาก!"
ผิงผิงกับอันอันก็ไม่แทะแอปเปิลแล้ว นิ้วมืออ้วนๆ ชี้ไปที่พี่ชายในโทรทัศน์ พลางร้องเรียกด้วยเสียงอ้อแอ้
"ใช่แล้ว เป็นลูกชายของผม......"
เสียงของหวังจวิ้นซานสะอื้นจนพูดไม่ออก
นิสัยลูกชายตัวเองเป็นอย่างไร เขารู้ดีที่สุด
แต่ก่อนอยู่ในหมู่บ้านก็เป็นจอมซนตัวแสบ