กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ต่งฮ่วนจือ ดูนั่นสิ”
ขณะที่ทีมวิ่งอินทรีน้อยกำลังจัดแถว เผยหยวนหู่ก็ดึงชายเสื้อของต่งฮ่วนจือเบาๆ
ต่งฮ่วนจือหันกลับไป สายตาก็เป็นไปตามทิศทางที่นิ้วของเผยหยวนหู่ชี้
“รองเท้าผ้าใบที่นายอยากได้ คือแบบที่พวกนั้นใส่อยู่หรือเปล่า?”
เผยหยวนหู่อีกครั้ง สายตาอาลัยอาวรณ์ไม่ละจากรองเท้าผ้าใบของคนพวกนั้น
“ใช่ นั่นแหละรองเท้าผ้าใบ”
ต่งฮ่วนจือตอบเบาๆ สายตาอดไม่ได้ที่จะกวาดมองไปที่เท้าของตัวเอง
รองเท้าที่ไม่รู้ว่าใครทิ้งไว้ ใส่บนเท้าของเธอยังใหญ่ไปหน่อย
หน้าผ้าและข้างรองเท้าเต็มไปด้วยดิน
ยังมีรอยขาดเล็กๆ ที่ไม่รู้ว่าถูกอะไรขูดอีกหลายรอย