กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชั่วพริบตาเดียวก็ผ่านไปเจ็ดวัน
หลายวันมานี้ เด็กๆ จากที่ตอนแรกวิ่งได้แค่สองกิโลเมตรก็แทบจะก้าวไม่ออก ค่อยๆ กลายเป็นวิ่งสี่กิโลเมตรด้วยความเร็วสม่ำเสมอได้
ถึงจะยังทำแบบต่งเฉินที่แบกหรือไม่แบกน้ำหนักถ่วงก็ไม่ต่างกันไม่ได้
แต่ความก้าวหน้าก็บอกได้ว่ามหาศาลทีเดียว
เหมือนกับการไปแข่งขันที่ตำบลครั้งก่อน
ต่งเฉินยังคงหารถบัสขนาดใหญ่มาสองคัน ยกโรงเรียนประถมบนภูเขาทั้งโรงออกไปเลย
เพราะสถานที่แข่งครั้งนี้คือตัวเมืองอำเภอ
ดังนั้นเวลาออกเดินทางครั้งนี้จึงเร็วกว่าครั้งก่อนประมาณหนึ่งชั่วโมง
เด็กๆ แต่ละคนเต็มไปด้วยความคาดหวัง เจี๊ยวจ๊าวคาดเดากันว่าตัวเมืองอำเภอจะเป็นอย่างไร ต่างจากในภูเขาตรงไหน
และเช้าตรู่ของวันนี้