กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 เอาไหม
นับจากคืนนั้นที่เจียงเหย่เอ่ยประโยคนั้นออกไป จนโจวเยี่ยนหนีเตลิดจากไป ทั้งสองก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย
ทว่านี่ก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
ตำแหน่งหน้าที่การงานของทั้งคู่แตกต่างกันลิบลับ ไม่มีโอกาสได้พูดคุยกันโดยตรง ในชีวิตประจำวันก็ไม่ได้เดินทางเส้นเดียวกัน หากไม่จงใจมาพบกัน ย่อมยากที่จะได้เจอกัน
จังหวะที่เจียงเหย่เข้าทำงานในบริษัทช่างพอเหมาะพอดี เพิ่งผ่านช่วงฝึกงานมาได้อย่างราบรื่น ก็ตรงกับงานฉลองครบรอบหนึ่งร้อยปีของเครือบริษัท เธอจึงได้เข้าร่วมพอดี
งานฉลองหนึ่งร้อยปีจัดขึ้นบนเรือสำราญ เป็นเวลาสามวันสองคืน
“อย่าดื่มสุรา อย่าไปตรงระเบียง ชานเรือ ริมราวกันตก พอฟ้ามืดแล้วก็รีบกลับห้อง ทุกคืนตอนสามทุ่มต้องวิดีโอคอลหาพ่อแม่ด้วยนะ...”