เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 เยี่ยมบ้านพนักงาน
กลิ่นน้ำหอมในห้องโดยสารเจือจางมาก เหมือนกับตัวโจวเยี่ยน ทว่าไม่อาจมองข้ามได้เลย
รถหรูราคาแพงนี่ไม่รู้สึกถึงความสะเทือนเลยจริง ๆ
เจียงเหย่อารมณ์ดีไม่น้อย
ทุกลมหายใจเข้าออกของโจวเยี่ยนอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมส้ม ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง พลันรู้สึกกระสับกระส่ายอยู่บ้าง มือใหญ่ดึงเนกไทเบา ๆ เสื้อเชิ้ตที่เคยเรียบร้อยไร้ที่ติถูกเขาปลดกระดุมออกสองเม็ด แฝงความเซอร์กร้าวใจไว้ใต้ความสูงศักดิ์
อีกฝ่ายให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยกับเขามาก แต่เขามั่นใจว่าไม่รู้จักเธอ และไม่เคยพบเธอมาก่อน ตัวเขาเองก็บอกไม่ถูกว่าแรงกระตุ้นเช่นนี้มาจากที่ใด
ตอนถึงบ้าน ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
เจียงเหย่ปลดเข็มขัดนิรภัย หันไปเอ่ยกับชายหนุ่ม “จะกลับไปกินข้าวด้วยกันไหม”
เมื่อเห็นเขาเงียบ เจียงเหย่ก็ยักไหล่แล้วผลักประตูรถออก “บ๊ายบาย”