เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ฉันคือใคร
ครั้งก่อนที่เธอถามแบบนี้ โจวเยี่ยนก็ขับรถจากไปทันที ครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน ชายหนุ่มชะงักไป จากนั้นก็หันหลังกลับเข้าห้อง ประตูระเบียงถูกปิดลงอย่างแรง
เสียงดังสนั่นจนได้ยินชัดเจนทั่วผืนผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่
เจียงเหย่ยิ้ม ไม่ได้ใส่ใจ ดึงเสื้อกลับขึ้นมาคลุมไหล่อีกครั้ง แล้วหันหลังเดินกลับเข้าห้อง
อยากทำก็ทำ ไม่อยากทำก็ตามใจ อย่างไรเสียก็ให้โอกาสเขาไปแล้ว
พลาดโอกาสนี้ไป หากคิดอยากจะทำอีก ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนสักหน่อยแล้ว
หลังจากโจวเยี่ยนกลับเข้าห้อง การปิดประตูระเบียงยังไม่พอ เขายังรูดผ้าม่านปิดอีกชั้นถึงจะยอมหยุด
ภายในห้องมืดสนิท เขาหอบหายใจหนัก ไม่เข้าใจว่าตัวเองเป็นอะไรไป
ตั้งแต่ได้พบเจียงเหย่ พฤติกรรมและสมองของเขาก็เริ่มอยู่นอกเหนือการควบคุม
มักจะอยาก... มักจะอยาก...