ตอนที่ 206 นางสมควรถูกลงโทษ

บานประตูแง้มอยู่ครึ่งหนึ่ง แสงเรียวบางลอดผ่านช่องประตู สาดลงบนฉากกั้นภาพพันลี้ขุนเขาธาราอันประณีตโอ่อ่า

ฉากกั้นหนาทึบปกปิดร่างของทั้งสองไว้จนมิด เงาของหรงเสวียนโจวถูกแสงแดดยืดยาว ทอดลงบนฉากกั้นนั้น

เจียงฮุ่ยยืนอยู่หน้าประตู ขวางฝีเท้าของหรงเสวียนโจวที่หมายจะก้าวเข้ามา

หรงเสวียนโจวได้ยินเสียงร้องไห้แผ่วเบานุ่มนวลของหญิงสาวจากหลังฉากกั้น

เสียงเบาเพียงแมลงวันตัวเล็ก ละเอียดถี่ถ้วน ราวกับไม่ปรารถนาให้ผู้ใดล่วงรู้

หรงเสวียนโจวกำหมัดแน่น คิ้วขมวด “พี่ใหญ่ นี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างข้ากับเผยซื่อ ท่านให้นางมาที่นี่ นางทำผิด ข้าย่อมลงโทษนางเอง”

เสียงร้องไห้หลังฉากกั้นแผ่วลง ถูกแทนที่ด้วยเสียงแค่นหัวเราะเย็นชาของหรงเจี้ยนเสวี่ยซึ่งแยกไม่ออกว่าเป็นอารมณ์ใด

“เรื่องส่วนตัวของพวกเจ้า?”