กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้
หรงเจี้ยนเสวี่ยในที่สุดก็ยอมเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมเย็นคู่นั้นจ้องมองนางไม่กะพริบ
——หาได้มีท่าทีจะหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย
เผยจิงซวี่ตกใจจนเสียสติ “หรง...หรงเจี้ยนเสวี่ย!”
“เรียกอะไร?”
เสียงของหรงเจี้ยนเสวี่ยต่ำพร่า ดวงตาสีหมึกปั่นป่วนด้วยอารมณ์
เผยจิงซวี่ขบกลีบปากเบา ๆ เสียงสั่นเล็กน้อย “จวิน……โหมว……”
ไม่พอ
มือนั้นกุมข้อเท้าของนางไว้ รัดแน่นขึ้นทีละนิด ไม่มีท่าทีจะถอยแม้แต่น้อย
“คุณชายรองโปรดหยุดก่อน! หากไม่มีคำสั่งของคุณชาย จะเข้าห้องหนังสือไม่ได้!”