ตอนที่ 207 เผยจิงซวี่ เจ้าควรสงสารข้า

เผยจิงซวี่มองออกไปนอกประตู ชายหนุ่มผู้นั้นมากับแสงจันทราทั่วทั้งร่าง ราวกับห่มดวงดาวมาด้วย

หงเย่าค้อมกายคำนับชายหนุ่มเล็กน้อย แล้วเหลือบมองเผยจิงซวี่อีกครั้ง

เผยจิงซวี่พยักหน้าให้นาง หงเย่าเข้าใจความหมาย จึงหันหลังจากไป

อีกทั้งยังช่วยปิดประตูห้องให้อย่างเอาใจใส่

หรงเจี้ยนเสวี่ยยืนอยู่ตรงโถงทางเข้า ถอดเสื้อคลุมกระเรียนออกจากร่าง

แสงจันทราทั่วร่างและลมหนาวน้ำค้างถูกกลืนเข้าสู่เสื้อคลุมตัวใหญ่จนหมดสิ้น เมื่อเขาเข้าใกล้กายนาง รอบตัวเขายังคงมีความเย็นเยียบที่หลงเหลือจากกลางคืนภายนอก

เผยจิงซวี่นั่งอยู่บนเตียง เงยตาขึ้นมองผู้ที่มา

หรงเจี้ยนเสวี่ยมีรูปโฉมงดงามเลอเลิศ สีหน้าดวงตาสงบเฉย “ตื่นแล้วหรือ?”

ปลายหูของนางแต้มด้วยสีแดงระเรื่อ “หงเย่าบอกว่าท่านไปหาสามี... หรงเสวียนโจว”

เมื่อรับรู้สายตาที่ชายหนุ่มทอดมา เผยจิงซวี่ก็รีบแก้คำพูดอย่างลนลาน