กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สร้อยประคำข้อมือนั้นไม่คู่ควรกับนางเลย
เผยจิงซวี่กระทั่งถึงบัดนี้ก็ยังคิดอยู่ ว่าตอนนั้นเหตุใดจึงได้มุ่งมั่นจดจ่อ ถือสร้อยประคำข้อมือคุณภาพต่ำเช่นนั้นดั่งสมบัติล้ำค่า
“ทำหายไปแล้ว” เผยจิงซวี่ตอบอย่างสงบและเด็ดขาด
ดวงตาของหรงเสวียนโจวหดรัดเล็กน้อย “เหตุใดจึงทำหายได้? เจ้าไม่ใช่หรือที่เคยสัญญากับข้าว่าจะสวมไว้ที่มือตลอดไป?”
“ก่อนหน้านี้เคยถูกลอบสังหาร สร้อยข้อมือถูกเกี่ยวกระชากจนหล่นลงหน้าผา”
หรงเสวียนโจวได้ยินดังนั้น ในดวงตามีอารมณ์พลุ่งพล่านปั่นป่วน
ครู่ใหญ่ เขากระตุกมุมปากเล็กน้อย สีหน้าอ่อนโยน แววตาดั่งน้ำ “ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ข้าจะเตรียมอันที่ดีกว่าให้เจ้า ดีหรือไม่?”
เผยจิงซวี่ก็เลียนแบบเขา กระตุกมุมปากเล็กน้อยโดยไม่เอ่ยสักคำ