ตอนที่ 194 ใต้เท้าเส้าฟู่หึงแล้ว

เส้นทางกรวดหินขรุขระและสั่นสะเทือน

เสียงร้องไห้สุดท้ายก็ค่อย ๆ เบาลง ราวกับหมดเรี่ยวแรง

เมื่อรถม้าแล่นมาถึงนอกวัดทีปังกร เจียงฮุ่ยก็หยุดรถม้าแล้วพลิกตัวลงมา

“คุณ... คุณชาย ขอรับ นายหญิงรอง พวกเราถึงแล้วขอรับ”

ก้มหน้า ไม่กล้ามองซ้ายมองขวา

ภายในรถม้า เสียงของบุรุษยังแหบพร่าจากความกำหนัดที่เพิ่งผ่านพ้น “ไปช่วยหงเย่ายกสัมภาระก่อน”

เจียงฮุ่ยรีบขานรับแล้วหมุนตัวจากไป

มือหนึ่งถือสัมภาระ อีกมือหนึ่งดันหงเย่าเข้าไปในวัดทีปังกร

เผยจิงซวี่ซบอยู่บนเบาะ ปล่อยให้บุรุษนั้นช่วยเหลือตน

เรือนกายหมดเรี่ยวแรงแม้แต่น้อย ขนตาชุ่มฉ่ำ หางตายังมีน้ำตาไหลค้าง ไหล่งามเผยออกครึ่งหนึ่ง