กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อสังเกตสีหน้าของเจียงฮุ่ย เผยจิงซวี่ก็เลิกคิ้วเล็กน้อย แววตาเผยความไม่ใส่ใจอยู่บ้าง
——หรงเจี้ยนเสวี่ยไปพบหรงเสวียนโจวแล้ว คงไม่ถึงกับคืนนี้มาหาเรื่องนางกระมัง
นางมิได้คิดมากไปกว่านั้น เผยจิงซวี่กลับไปนอนบนเตียง เตรียมพักผ่อน
เปลือกตาหนักจนประสานกัน สติของเผยจิงซวี่เลื่อนลอย นางหลับสนิทไป
เผยจิงซวี่นอนหลับตื้น แม้จะหลับแล้วก็ยังได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากกรอบหน้าต่าง
นางขมวดคิ้วเล็กน้อย เปลือกตาหนักเกินไป จึงไม่อยากสนใจ
มีลมพัดผ่านกรอบหน้าต่าง สายลมกลางคืนอันเย็นเฉียบพัดลอดเข้ามา
คงเป็นเพราะเสียงลมที่พัดให้หน้าต่างเปิดออก
เผยจิงซวี่ไม่อยากลุกขึ้น เพียงห่มผ้าห่มบนร่างให้กระชับขึ้น