เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง
ด้านหนึ่ง นางยังมีคราวที่จะต้องใช้หรงเสวียนโจวในภายหน้า อีกด้านหนึ่ง ตอนนี้นางไม่ใคร่อยากแสร้งแสดงต่อหน้าหรงเสวียนโจวเลยสักนิด
เผยจิงซวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ลดเสียงลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงงัวเงีย “ท่านพี่หรือ?”
ด้านนอกประตูห้อง หรงเสวียนโจวขานรับ “อาซวี่ เรามาคุยกันหน่อย”
“ท่านพี่ ราตรีนี้ดึกเกินไปแล้ว ข้าเข้านอนแล้ว มีสิ่งใดก็พรุ่งนี้ค่อยคุยกันเถิด”
หรงเสวียนโจวยืนอยู่นอกประตูไม่ขยับ ร่างสูงใหญ่ “หลายวันมานี้เจ้าหลบหน้าข้าเสียทุกที ข้าอยากคุยกับเจ้า”
ไม่ยอมลดละ
เผยจิงซวี่หลับตาลงเล็กน้อย สูดลมหายใจลึก แล้วก้าวลงจากเตียง
ผลักประตูห้องออก ก็เห็นหรงเสวียนโจวในชุดคลุมยาวสีดำที่ตัดเย็บเข้ารูปอย่างสมบูรณ์ เขาฝึกยุทธ์มาหลายปี ร่างกายกำยำ ก้มลงมองสตรีร่างเล็กตรงหน้า