กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่ขยับข้อนิ้วเบา ๆ ขนตายาวสั่นไหวแผ่วเบา
เมื่อลืมตาขึ้น ลูกตาของเผยจิงซวี่กลอกไปมาสองสามครั้ง ในเสียงยังมีเสียงสั่นเอื่อย ๆ เจืออยู่ “อะไร…แยกเรือนหรือ?”
ราวกับจะนับกระดูกสันหลังของนาง หรงเจี้ยนเสวี่ยหัวเราะเบา ๆ ในลำคออย่างไม่ใส่ใจ “หรงเสวียนโจวไม่ได้บอกเจ้าไว้หรือ?”
แฝงอารมณ์ที่ชวนบดขยี้กลั่นแกล้งอยู่บ้าง
ในดวงตาฉายความหนักอึ้งอยู่บ้าง ลำคอของเผยจิงซวี่แหบแห้งเล็กน้อย นางส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่มี…”
อะไรนะ แยกเรือนหรือ?
จวนตระกูลหรงจะแยกเรือนหรือ?
เรื่องนี้เสี้ยวหนึ่งนางก็ไม่เคยได้ยินข่าว และหรงเสวียนโจวก็ยิ่งไม่เคยเอ่ยถึงให้นางฟัง
บนผ้าห่มที่คลุมกาย มีคู่ยวนยางเกี่ยวคอสอดส่ายอยู่ด้วยกัน พร้อมลวดลายเงินปักอย่างแนบเนียน