กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มิใช่เพียงรู้จักคุ้นเคย
เผยจิงซวี่เลิกคิ้วเล็กน้อย แววตาฉายความร้ายกาจเล็กน้อย
แต่บนใบหน้ากลับยิ่งตื่นตระหนก นางยืนอยู่เบื้องหลังชายผู้นั้น ดึงแขนเสื้อเขาเบา ๆ
ราวกับขอความช่วยเหลือ
หรงเจี้ยนเสวี่ยย่อมสัมผัสได้
แต่เขาไม่ได้หันกลับไปมองนาง
สายตาเย็นเยียบลึกล้ำ ในดวงตาประกอบด้วยอารมณ์ที่เผยจิงซวี่มองไม่เข้าใจ
ข้อนิ้วคลึงผ่านลูกประคำ อักษรสันสกฤตปิดทองลูบผ่านปลายนิ้ว
เขาไม่ค่อยชอบน้ำเสียงที่หรงเสวียนโจวใช้อย่างคุ้นเคยเกินไป
ง่ายดายนัก ง่ายดายถึงเพียงนั้นที่เขากำหนดขีดจำกัดระหว่างคนทั้งสอง