กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อก้าวออกจากกระโจมทหาร สีแดงเรื่อบนใบหน้าของเผยจิงซวี่ก็ค่อย ๆ จางหายไป แม้แต่แววตาก็สงบนิ่งลงอย่างรวดเร็ว
——หากมิใช่เพราะต้องรักษาภาพลักษณ์อ่อนแอขี้กลัวและอ่อนนุ่มไว้ต่อหน้าหรงเจี้ยนเสวี่ย นางคิดว่าการทำเช่นนี้ก็นับว่าน่าตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย
เมื่อครู่ในงานเลี้ยงนางกินได้ไม่มาก เผยจิงซวี่ยังคงหิวโซอยู่
ไม่อยากกลับไปเผชิญหน้ากับไป๋ซูถงอีก เผยจิงซวี่คิดว่า อีกสักครู่จะขอยืมห้องเครื่องใช้สักหน่อย แล้วทำขนมกินเองก็แล้วกัน
คิดดังนั้น เผยจิงซวี่ก็เดินมุ่งไปยังกระโจมทหารของหรงเจี้ยนเสวี่ย
นางอยากไปเรียกเจียงฮุ่ยมาช่วย พาหงเย่ามาทำขนมด้วยกัน