กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ท่านพี่ใหญ่”
เมื่อเห็นหรงเจี้ยนเสวี่ย หรงเสวียนโจวก็ก้าวเข้าไปข้างหน้าสองสามก้าว ยิ้มพลางเกาหัว “ก็แค่คำพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างสามีภรรยา”
แววตาของหรงเจี้ยนเสวี่ยเงียบสงบ เขามองหรงเสวียนโจวแวบหนึ่ง ก่อนสายตาจะตกลงบนร่างของเผยจิงซวี่
เผยจิงซวี่ก้มศีรษะลงอย่างลนลาน ค้อมกายลงเล็กน้อย
ไม่ทันสังเกตความผิดปกติใด ๆ หรงเสวียนโจวเอ่ยกับหรงเจี้ยนเสวี่ย “ท่านพี่ใหญ่ บ่ายวันนี้ท่านไม่ไปล่าสัตว์หรือ”
หรงเจี้ยนเสวี่ยเชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองเผยจิงซวี่แวบหนึ่งอย่างมีความนัย “จัดห้องให้เรียบร้อยหน่อย”
ได้ยินดังนั้น หรงเสวียนโจวก็ยิ้มอย่างไม่ใคร่ใส่ใจ “ให้เจียงฮุ่ยจัดก็ได้แล้ว ท่านพี่ใหญ่เหตุใดยังต้องมาจัดเอง”
พลางพูด สายตาของหรงเสวียนโจวก็เลื่อนไปยังเตียงของบุรุษผู้นั้น