ตอนที่ 159 ผู้ร่วมราตรีวสันต์~

สีหน้าหรงเจี้ยนเสวี่ยไม่เปลี่ยนแปลง “ในยาขี้ผึ้งผสมยาสลบบรรเทาปวดบ้างนั้น เดิมทีก็พบได้ทั่วไป”

เจียงฮุ่ยเข้าใจความหมายของหรงเจี้ยนเสวี่ย จึงก้มศีรษะอย่างนอบน้อม “ข้าน้อยเข้าใจแล้วขอรับ”

มองหญิงที่นอนหลับสนิทเบื้องหน้า หรงเจี้ยนเสวี่ยกดอารมณ์ที่ปั่นป่วนขึ้นไว้

เขาใช้วิธีการต่ำช้าบางอย่างจริง ๆ

แต่หากอาศัยเพียงสรรพคุณยาเล็กน้อยในยาขี้ผึ้ง ก็ไม่พอจะทำให้เขาใจไหว

เขาก็รู้ดีว่า นางเลือกเขาในยามนี้ ต้องการสายเลือดตระกูลหรง ก็เพียงเพื่อใช้เด็กทำให้หรงเสวียนโจวเปลี่ยนใจกลับมาเท่านั้น

——เขาไม่ถือสา หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ไม่ใส่ใจความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของนางนั้น

เขาจะทำให้นางเข้าใจในข้อนี้

……

เจียงฮุ่ยออกจากกระโจมทหาร สีหน้าเย็นชา ไม่กล่าวแม้คำเดียว