ตอนที่ 158 นางมิใช่ภาพลวงตา

อาภรณ์แพรบางแนบผิวกายนางจนเห็นสีเนื้อราง ๆ

เรือนกายสูงใหญ่โอบคลุมร่างนางได้อย่างง่ายดาย ไหล่นวลเผยออกมาครึ่งหนึ่ง เขาช้อนเอวนางไว้ มิให้สัมผัสโต๊ะอันเย็นเยียบ

เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย มือข้างหนึ่งจับปลายคางนางไว้ “จูบข้า”

ดวงตาเผยจิงซวี่คลอน้ำตา แต่ยังเงยหน้าตามคำสั่ง ประกบริมฝีปากเข้ากับริมฝีปากของบุรุษ