ตอนที่ 141 พูดว่า ขอบคุณท่านอาจารย์ที่สั่งสอน

ดวงตาของเผยจิงซวี่มีน้ำตาคลอ นางถูกเสียงของบุรุษบังคับให้ได้สติกลับมาอย่างจำใจ

นางหันหลังให้เขา ไม่ยอมมองเขา

สีหน้าของหรงเจี้ยนเสวี่ยยากจะหยั่งถึง เขาไม่ยอมให้นางหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย

“พี่ใหญ่หรือ” ครู่ใหญ่ไม่ได้ยินหรงเจี้ยนเสวี่ยตอบ หรงเสวียนโจวก็เริ่มร้อนรนบ้าง “ท่านชอบซูถงจริง ๆ หรือ”

มือที่สวมลูกประคำกดลงที่เอวของนาง น้ำเสียงต่ำทุ้ม “ข้าเหตุใดต้องชอบนาง”

หรงเสวียนโจวเกาหัว กล่าวอย่างจริงจัง “ซูถงบอกข้าว่า หากคนที่เดิมทีถ่อมตนและสุภาพเรียบร้อยกลับจ้องจับผิดสตรีผู้หนึ่งทุกฝีก้าว เช่นนั้นย่อมหมายความว่าอยากดึงดูดความสนใจของสตรี นั่นก็คือชอบนาง”

หรงเจี้ยนเสวี่ยได้ยินดังนั้นก็แค่นเสียงหึเบา ๆ