ตอนที่ 140 ข้าจะสอนเอง

เผยจิงซวี่หันหลังให้เขาอยู่

มือข้างหนึ่งยันอยู่บนกรอบประตู ข้อนิ้วของนางแทบจะจิกแนบลงบนบานประตู แรงดิ้นรนเพียงเท่านั้น สำหรับเขาแล้วหาได้นับเป็นสิ่งใดไม่

เสียงของบุรุษดังมาจากเหนือศีรษะของนาง แหบพร่าและเย็นชา

ร่างบอบบางถูกเขาโอบล้อมไว้ตรงกลาง เผยจิงซวี่ไหล่สั่นระริก ทว่ายังไม่กล้าหันกลับไป

เผยจิงซวี่ก้มหน้าลง เสียงของนางสั่นเครือไปด้วย “ข้าไม่ได้หลบ...”

ฟังอย่างไรก็ไร้น้ำหนักน่าเชื่อถือ

กลิ่นไม้กฤษณาจากด้านหลังลอยเข้ามา ใกล้เกินไป ใกล้จนเกินไป นางถูกโอบล้อมอยู่ตรงกลาง ไม่เหลือช่องว่างแม้แต่น้อยให้หลบหนี