กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ร่างกายของเผยจิงซวี่เกร็งขึ้นเล็กน้อย
นางอยากจะร้องไห้อยู่บ้าง
มิใช่เพราะซาบซึ้งที่ “การทุ่มเท” ของตนในที่สุดก็เกิดผล
— หากเป็นเพราะยามนี้ ระดูของนางยังไม่สิ้น
มองได้แต่กินไม่ได้
เดิมทีนางยังไม่เข้าใจ เหตุใดคืนนี้หรงเจี้ยนเสวี่ยจึง……กระตือรือร้นเช่นนี้
แต่เมื่อรู้ว่าเขาได้เห็นจดหมายถึงบ้านที่นางเคยเขียนให้หรงเสวียนโจว เผยจิงซวี่ก็เข้าใจ
ตัณหาส่วนตัวเข้าครอบงำ
ความต้องการครอบครองนั้นย่อมเป็นของดี มันสามารถเร่งให้ความคิดเล็ก ๆ ในใจเขางอกงามและขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
แต่อารมณ์ที่ถูกความต้องการครอบครองบงการนั้น มาเร็วรุนแรง ไปก็เร็ว