ตอนที่ 120 สวมเสื้อผ้าของเขา

ริมฝีปากของเผยจิงซวี่ซีดขาวลงเล็กน้อย

มือหนึ่งของนางวางทาบบนท้อง อีกมือกำชายเสื้อของเขาไว้แน่น หว่างคิ้วขมวดเข้าหากัน

เผยจิงซวี่ขบกลีบปากเล็กน้อย “ขออภัยใต้เท้า อาซวี่ทุกครั้งที่มีระดู มักจะปวดอยู่พักหนึ่งเจ้าค่ะ...”

หรงเจี้ยนเสวี่ยไม่กล่าวสิ่งใด หยิบเบาะนุ่มข้างกายมาหนุนใต้เอวของนาง ปรับท่าทางเล็กน้อย แล้วโอบนางทั้งคนไว้ในวงแขน

เผยจิงซวี่มีสีหน้าเก้อเขิน เอ่ยเบา ๆ “ใต้เท้า จะทำให้เบาะสกปรกเอาเจ้าค่ะ...”

หรงเจี้ยนเสวี่ยเอ่ยเสียงแหบ “เปลี่ยนใหม่ก็เท่านั้น”

เผยจิงซวี่ยิ้มอย่างอ่อนแรง ชำเลืองมองเสื้อคลุมใหญ่ที่มีกลิ่นไม้กฤษณาซึ่งคลุมอยู่บนร่างตนอีกครั้ง “เช่นนั้นอาซวี่จะซื้อเสื้อคลุมตัวใหม่ให้ใต้เท้าเจ้าค่ะ”

หรงเจี้ยนเสวี่ยได้ยินดังนั้น สายตาก็กวาดไปยังเสื้อผ้าที่สวมอยู่บนตัวนาง