กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ด้านนอกโถงใหญ่ของวัดทีปังกร
เผยจิงซวี่ตามอยู่ข้างกายหรงเจี้ยนเสวี่ย เรียบร้อยและว่านอนสอนง่าย
ไม่นานนัก สามเณรน้อยรูปหนึ่งเดินออกมาจากโถงใหญ่ “ศิษย์พี่ เข้าไปเถิด อาจารย์รอท่านอยู่ในโถงชั้นในขอรับ”
หรงเจี้ยนเสวี่ยพยักหน้าเล็กน้อย พาเผยจิงซวี่เดินเข้าไปยังโถงชั้นใน
ควันธูปบูชาอบอวล
เมื่อเดินผ่านพระพุทธรูปองค์ใหญ่ร่างทอง เผยจิงซวี่ก็ตามหรงเจี้ยนเสวี่ยเดินลึกเข้าไปอีก ในที่สุดก็เห็นชายชราผู้ครองจีวรเรียบง่ายรูปหนึ่งใต้พระโพธิสัตว์องค์หนึ่ง
หรงเจี้ยนเสวี่ยประนมมือ ค้อมกายเล็กน้อย “อาจารย์ขอรับ”
เผยจิงซวี่ก็ทำตามอย่าง ประนมมือ “คารวะไต้ซือเจ้าค่ะ”
ชายชราผู้นั้นยิ้ม ลุกขึ้นจากเบาะรองนั่ง หันมามองทั้งสอง “อู๋เฉิน ไม่ได้พบกันเสียนาน”