กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันนี้ไป๋ซูถงสวมกระโปรงยาวสีเขียวน้ำเงินตัวหนึ่ง ยืนอยู่ท่ามกลางแสงแห่งฤดูสารทนั้น จนคิ้วตาของนางเลือนราง
นางยกชายกระโปรง ก้าวเดินไปทางหรงเจี้ยนเสวี่ยหลายก้าว
ชำเลืองมองเผยจิงซวี่ที่อยู่เบื้องหลังบุรุษผู้นั้นแวบหนึ่ง ไป๋ซูถงขบกลีบปากเบา ๆ สุดท้ายก็เอ่ยขึ้นอย่างลังเล “ข้ามีคำหนึ่ง ไม่ทราบว่าควรพูดหรือไม่ควรพูด”
“ไม่ควรพูด” น้ำเสียงของหรงเจี้ยนเสวี่ยเย็นชาเฉยเมย ซ้ำยังไม่เหลือบมองนางแม้แต่สายตาเดียว
ไป๋ซูถงชะงักไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนไม่คาดคิดว่าหรงเจี้ยนเสวี่ยจะปฏิเสธเด็ดขาดเช่นนี้!
เห็นบุรุษผู้นั้นยกเท้าจะจากไป ไป๋ซูถงรีบเอ่ยขึ้น “พี่เจี้ยนเสวี่ย พี่หญิงเผยทำความผิด ทำให้พี่เสวียนโจวไม่พอใจ จึงถูกสั่งกักบริเวณสามวัน”