กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่เพิ่งมารู้ตัวเอาภายหลัง
นางเลิกคิ้วเล็กน้อย ประกายเจ้าเล่ห์ร้ายกาจวาบผ่านดวงตา
เมื่อหลุบตาลงมองอย่างไม่เผยพิรุธ ก็เห็นว่าบุรุษเบี่ยงกายไปเล็กน้อย แขนเสื้อกว้างใหญ่บดบังร่างของเขาไว้
นางรู้ความจึงไม่เปิดโปง เพียงค่อย ๆ ลุกขึ้น เผยรอยยิ้มอ่อนโยนอย่างโล่งใจให้บุรุษตรงหน้า “ขอบคุณใต้เท้าที่เต็มใจช่วยข้า อาซวี่เป็นห่วงเสี่ยวเสวี่ยจริง ๆ เจ้าค่ะ……”
หรงเจี้ยนเสวี่ยขาน “อืม” โดยมิได้มองนาง ก่อนกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า “กลับไปรอฟังข่าวเถิด ข้าจะจัดการเอง”