กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่เช่นนั้นก็ตาย หรือไม่ก็โกหกต่อไปเรื่อย ๆ
ในทางเลือกของเผยจิงซวี่ ไม่มีหนทางถอยหลังอยู่เลย
“ครืน——”
ฟ้าร้องคำรนสนั่นนอกประตู!
หญิงผู้นั้นตัวสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัวอีกครั้ง ทว่ากลับหน้าซีดขาวมองชายผู้นั้น และไม่หันไปพึ่งพาเขาเป็น “ที่พึ่ง” อีก
“ซ่า——”
ฝนกระหน่ำเทลงมา ราวกับจะชะล้างมลทินทั้งปวงในโลกนี้
หรงเจี้ยนเสวี่ยจ้องมองนางนิ่ง ราวกับคิดว่าตนเองฟังผิด
เนิ่นนาน
กระดูกนิ้วของเขาไหวเล็กน้อย เขากะพริบตาอย่างเชื่องช้า ปลายคิ้วที่งดงามกดลง “เจ้าว่า……อะไรนะ”