ตอนที่ 70 โกหก

ราตรีอันเย็นบางทออยู่ภายนอกกรอบหน้าต่าง ถูกแสงไฟในห้องขับไล่ไป

หรงเจี้ยนเสวี่ยกลับมานั่งลง หยิบพู่กันที่อยู่ข้างมือ

“ตรงนี้” เขาวงล้อมเนื้อหาตรงจุดหนึ่ง “เนื้อหาพวกนี้ค่อนข้างแปลกยาก หากเจ้าไม่เข้าใจ ก็เรียกหยุดได้ทุกเมื่อ”

เผยจิงซวี่พยักหน้า

“ใต้เท้า……” อสนีบาตลูกหนึ่งดังสนั่น เผยจิงซวี่หดคอโดยพลัน นัยน์ตาเอ่อคลอ “จับมือ……”

ราวกับแมวน้อยที่ได้ที่พึ่งพา อีกทั้งแฝงความออดอ้อนไว้บ้าง

หรงเจี้ยนเสวี่ยก้มตาลงเล็กน้อย ยื่นมือออกไป นิ้วเรียวยาวสอดผ่านซอกนิ้วของนาง ค่อย ๆ เลื่อนลง กระชับข้อมือของนางไว้

ปลายนิ้วเย็นอุ่นวางแนบอยู่ด้านในข้อมือของนาง พอเหมาะจนทำให้นางได้สติกระจ่าง