เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ที่นางมาชวนเจ้า ก็เพราะนางสมควรมาถึงประตูขอขมา ให้เกียรติฐานะและชื่อเสียงของเจ้าอย่างเต็มที่ แต่จะไปหรือไม่ไป เจ้าตัดสินใจได้เอง”
คำพูดนี้ช่างหยิ่งยโสยิ่งนัก
ความหมายของหรงเจี้ยนเสวี่ยคือ บุตรสาวคนโปรดของอัครมหาเสนาบดีในราชสำนักลดฐานะของตนลง มาถึงจวนตระกูลหรงด้วยตัวเองเพื่อเชิญ แต่ตราบใดที่เผยจิงซวี่ไม่ต้องการไป ก็สามารถปฏิเสธได้ตามใจ ไม่จำเป็นต้องให้เกียรติผู้ใด
เผยจิงซวี่ยิ้มอย่างจนใจ “แต่ใต้เท้า หากเป็นเช่นนี้จะทำให้คุณหนูเสิ่นลำบากใจเจ้าค่ะ”
หรงเจี้ยนเสวี่ยดูเหมือนไม่เห็นว่านี่เป็นปัญหาใด เขากล่าวเรียบ ๆ “ในเมื่อนางใส่ร้ายเจ้าหลายครั้งหลายหน เช่นนั้นเจ้าก็ไม่จำเป็นต้องละเว้นนาง”
เผยจิงซวี่กลอกตาเล็กน้อย เอนตัวเข้าหาเล็กน้อย ในดวงตามีความเจ้าเล่ห์อยู่บ้าง “ถ้าอาซวี่แกล้งเสิ่นฉงเยวี่ยในจวนอัครมหาเสนาบดี ใต้เท้าจะโทษข้าหรือไม่เจ้าคะ”