ตอนที่ 62 เผยจิงซวี่ ขอโทษข้าเสีย

ลมฤดูร้อนพัดแรงดั่งลมเหนือ ระอุจนแก้มของสตรีแดงก่ำ

เผยจิงซวี่ก้มศีรษะลง น้ำเสียงสั่นเครือ สะอื้นแผ่วเบา “คุณหนูเสิ่นพูดถูก หากท่านไม่ใช่พี่ชายสามีของข้า ก็คงไม่ช่วยข้าจัดการเรื่องเหล่านี้เลย……”

“ใต้เท้ายึดมั่นในมารยาท วางตัวบริสุทธิ์ผ่องใส ข้าเพียง แต่ก็เพียงเป็นหญิงหม้ายผู้หนึ่ง ย่อมไม่คู่ควรกับคำสั่งสอนเช่นนี้ของท่าน……”

เสียงของนางอู้อี้ มาพร้อมเสียงขึ้นจมูก “ข้ารู้ว่าที่ใต้เท้ายอมช่วยข้า ก็เพียงเพราะคำนึงถึงบุญคุณระหว่างพี่น้อง เป็นข้าที่เสียมารยาท พึ่งพาใต้เท้ามากเกินไป จึงทำให้ท่านต้องถูกวิจารณ์อย่างไร้มูลความจริงเหล่านั้น”

ชายผู้นั้นทอดสายตาลงมองนาง

เพราะนางก้มศีรษะอยู่ สายตาของเขาจึงตกลงบนกระหม่อมของนางอย่างง่ายดาย

“มองข้า”

เขาเอ่ยเสียงแหบต่ำ