กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกถ้อยคำที่ชายร่างกำยำผู้นั้นอยากจะเอ่ยออกมา ถูกอุดตันไว้ที่ลำคอจนพูดไม่ออก
เผยจิงซวี่ที่อยู่ข้าง ๆ เบิกตากว้าง ในดวงตาวาบหนึ่งด้วยความตกตะลึง
——หรงเจี้ยนเสวี่ยไม่กังวลแม้เพียงเสี้ยวหรือว่าโจ๊กนั้นถูกนางวางยาพิษ?
ชายผู้นั้นคว่ำชามกระเบื้องลง แสดงให้ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นดู
เขายังคงมองชายร่างกำยำตรงหน้า เสียงเย็นเยียบเคร่งขรึม “ตามที่เจ้าว่า เช่นนี้ตอนนี้ข้าก็ควรถูกวางยาพิษแล้วสินะ”
ชายร่างกำยำอ้าปากกว้าง ชั่วขณะหนึ่งถึงกับพูดไม่ออกสักคำ
ชายผู้นั้นมองชายที่อยู่บนพื้นแวบหนึ่ง เอ่ยเสียงหนักว่า “เจียงฮุ่ย คุมคนทั้งสองไปศาลต้าหลี่ ให้พวกมันสารภาพให้หมดว่ามีพวกพ้องผู้ใด”