กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นเชียนฝานก้าวขึ้นหน้าก่อนใคร สกัดอยู่เบื้องหน้าเผยจิงซวี่
ในฝูงชน ชายร่างใหญ่ผู้หนึ่งผลักผู้คนออกแล้วก้าวออกมา
“นางมาร! เจ้ามีเจตนาอันใดกันแน่ ถึงได้ใส่ยาในข้าวต้ม!”
เสิ่นเชียนฝานขมวดคิ้ว เอ่ยเสียงเย็นหนัก “ท่านผู้นี้ วาจาไม่ควรพูดพล่อย ๆ”
“ฮึ พูดพล่อย ๆ งั้นหรือ?” ชายร่างใหญ่แค่นเสียงหึ ชี้ไปยังชายที่นอนอยู่ใต้ร่มเงาไม่ไกลนักซึ่งมีฟองขาวไหลจากปาก เอ่ยเสียงดัง “พี่น้องของข้าก็เพราะดื่มน้ำข้าวต้มที่นางมารผู้นี้แจก ตอนนี้ยังหมดสติไม่รู้ตัว เหตุใดจึงว่าข้าพูดพล่อย ๆ!”
เบื้องหลังเสิ่นเชียนฝาน เผยจิงซวี่เลิกคิ้วเล็กน้อย
นางจำไม่ผิดจริง ๆ ด้วย
ชาติก่อนก็มีเส้นเรื่องช่วงนี้เช่นกัน