กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คิดมาถึงตรงนี้ ในดวงตาของฮูหยินหรงก็วาบแวบความเหี้ยมโหดขึ้นมา
นางแปรสีหน้าเล็กน้อย แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเมตตาเดินเข้ามาในห้อง “ครอบครัวเรามิได้รวมตัวกันเสียนานแล้ว”
เมื่อเห็นฮูหยินหรงมา เผยจิงซวี่กับหรงเจี้ยนเสวี่ยก็พากันลุกขึ้น ค้อมกายคำนับนาง
ฮูหยินหรงโบกมือให้ทั้งสองนั่งลง แล้วหันไปสั่งหมัวมัว “คนไหนก็ได้ ไปนำสุราหลวงหอหยกที่นายท่านเก็บรักษาไว้มา!”
หมัวมัวรับคำ แล้วไม่นานก็ถือกาสุราหนึ่งใบเข้ามายังหน้าผู้คน
ในเวลาเดียวกัน หรงไป่เม่าเองก็มาถึงโถงหน้า
หลังจากเผยจิงซวี่คำนับแล้ว หมัวมัวก็ก้าวขึ้นมารินสุราให้ทั้งสี่คน
เมื่อเห็นฮูหยินหรงกับหรงไป่เม่าได้ดื่มสุรานั้นแล้ว เผยจิงซวี่ก็ไม่ระวังตัวอีกต่อไป นางยกถ้วยขึ้นพร้อมผู้คนทั้งหลายและดื่มสุราถ้วยนั้นลงไป