กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เรือนหลัก
หรงเจี้ยนเสวี่ยกำลังสนทนากับหรงไป่เม่า
เขาออกจากจวนตระกูลหรงมากว่าหนึ่งเดือนแล้ว จวนตระกูลหรงดูเหมือนจะเกิดเรื่องไม่น้อย
“ท่านแม่ของเจ้ากล่าวว่า เผยซื่อไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดที่จวนอัครมหาเสนาบดีในช่วงไว้ทุกข์หรือ?”
หรงไป่เม่าจิบชาคำหนึ่ง น้ำเสียงเย็นเยียบหนักอึ้ง
หรงเจี้ยนเสวี่ยเสียงเรียบสงบ ไม่มีระลอกคลื่น “เป็นเสิ่นซื่อที่หลอกลวงนางก่อน ภายหลังอัครมหาเสนาบดีก็ลงโทษเสิ่นซื่อแล้ว”
“คุณหนูเสิ่นในฐานะบุตรีอัครมหาเสนาบดี ยังต้องมาถึงประตูจวนเพื่อขออภัยเพราะกลั่นแกล้งเผยซื่อหรือ?”
“ใช่ ทำผิดก็ควรยอมรับโทษ ยิ่งไปกว่านั้น การกลั่นแกล้งผู้อื่นแต่เดิมก็มิใช่เรื่องเล็ก”