ตอนที่ 40 ยังโกรธข้าอยู่หรือ?

“ใต้เท้า!”

ในระเบียงยาว เผยจิงซวี่เรียกหรงเจี้ยนเสวี่ยไว้

ชายผู้นั้นหยุดฝีเท้า แล้วหันกลับมามองนาง

เผยจิงซวี่ก้าวขึ้นไปสองสามก้าว เพราะวิ่งมาเร็วเกินไป ลมหายใจจึงไม่มั่นคง

นางเงยหน้าขึ้นมองหรงเจี้ยนเสวี่ยอย่างจริงจัง ขนตายังมีหยดน้ำตาค้างอยู่ “ขอบคุณใต้เท้า…”

กระดูกนิ้วของหรงเจี้ยนเสวี่ยขยับเบา ๆ ลูกประคำในซอกแขนเสื้อพลิกหมุนสองสามครั้ง

หญิงสาวกัดริมฝีปากเบา ๆ ก้มหน้า เสียงอ่อนหวานแผ่วเบา “ขอบคุณใต้เท้าที่เต็มใจเป็นที่พึ่งให้ข้า”

สายลมพัดผ่านระเบียงยาว ต้องเส้นผมของหญิงสาว แล้วเฉียดผ่านหลังมือหรงเจี้ยนเสวี่ย

หรงเจี้ยนเสวี่ยทอดสายตาลงมองนาง แววตาสีเย็นนั้นไม่อาจเห็นอารมณ์ใด

ไม่อาจรู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด