กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มือที่กำลังตรวจเอกสารราชการชะงักเล็กน้อย
หรงเจี้ยนเสวี่ยเงยตาขึ้นเล็กน้อย พยักหน้า “อืม เจ้าไปเตรียมการเถิด”
“ขอรับ” เจียงฮุ่ยกุมหมัดคารวะ เตรียมถอยออกไป
“เดี๋ยวก่อน” หรงเจี้ยนเสวี่ยเอ่ย เรียกเจียงฮุ่ยไว้
เขาพลันนึกถึงครั้งก่อนที่นางถูกมารดาลงโทษเพราะขึ้นเขาไปสักการะขอพร
แววตาเปล่งอารมณ์บางอย่าง หรงเจี้ยนเสวี่ยเอ่ยช้า ๆ “ไปถามนางว่าอยากไปด้วยหรือไม่ เรื่องทางมารดา ข้าจะไปพูดเอง”
“หา?” เจียงฮุ่ยแรกเริ่มยังไม่เข้าใจว่า “นาง” หมายถึงผู้ใด แต่ก็เพียงชะงักครู่หนึ่ง จากนั้นจึงรับคำ “ขอรับ ข้าน้อยจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”
--
“ไป! แน่นอนว่าต้องไป!”