กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“แหมะ—”
เทียนในห้องหนังสือไหววูบสองสามครั้ง หยดไขเทียนหยดหนึ่งหล่นลงมา ละลายนุ่มจนไหลแผ่
ขนตาของเผยจิงซวี่สั่นระริกเล็กน้อย
นางก้มหน้า มือที่กำลังเปิดหนังสือชะงักลง รอยยิ้มที่มุมปากก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้าชั่วขณะหนึ่ง
แต่มันเพียงชั่วขณะเดียวเท่านั้น
เผยจิงซวี่เงยหน้าขึ้นอย่างสงสัย มองหรงเจี้ยนเสวี่ยด้วยสีหน้างุนงง ราวกับไม่ค่อยเข้าใจความหมายในคำพูดของเขา “ใต้เท้า…ท่านว่าอะไรหรือเจ้าค่ะ”
หรงเจี้ยนเสวี่ยนั่งตัวตรง สายตาคมใสเย็นชา “เหตุใดเจ้าจึงไปปรากฏตัวที่เวทีฉีเฉี่ยว กลายเป็นเทพธิดาทอผ้าแสดงระบำ”
เผยจิงซวี่กะพริบตา กล่าวอย่างงุนงงและซื่อตรง “เพราะ…เพราะคุณหนูเสิ่นบังคับให้ข้าขึ้นหอเชวี่ยลงชื่อ ให้ข้าต้องเข้าร่วมเจ้าค่ะ”