กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แม้แต่เจียงฮุ่ยก็ยังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติระหว่างสองคนนั้น
นี่มันเป็นอะไรไปแล้ว
คุณชายกับนายหญิงรองก็ยังนั่งสั่งสอนเรียนกันอยู่ที่เดิมชัด ๆ เหตุใดเขาจึงรู้สึกอึดอัดพิกลเช่นนี้เล่า
ยามที่เผยจิงซวี่ศึกษาอยู่กับหรงเจี้ยนเสวี่ย ประตูห้องหนังสือเปิดกว้างอยู่เสมอ
ฤดูร้อนอบอ้าว หลายวันมานี้เมื่อเจียงฮุ่ยยืนอยู่นอกประตูห้องหนังสือแล้วมองเข้าไปข้างใน ถึงกับถูกบรรยากาศพิลึกพิลั่นนั้นทำให้เหงื่อเย็นแตก!
ยามนี้เผยจิงซวี่ก้มตาลงฟังหรงเจี้ยนเสวี่ยอธิบาย แววตาบริสุทธิ์สดใส สีหน้าตั้งใจ
มีแสงสาดกระทบลงบนครึ่งเสี้ยวของคิ้วและดวงตานาง เงียบสงบงดงามนัก
“ตรงนี้เข้าใจแล้วหรือ”
หรงเจี้ยนเสวี่ยเสียงเย็นใส ดวงตาสีเข้มคู่หนึ่งค่อย ๆ ทอดมองไปทางนาง