กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฟ้าเริ่มมืดลง
เจียงฮุ่ยนำอาหารมื้อเย็นที่ไปรับมาวางบนโต๊ะหินในลานเรือน “คุณชาย ท่านรับประทานอะไรก่อนเถิด ทั้งวันยังไม่ได้อาหารเลยขอรับ”
หรงเจี้ยนเสวี่ยเอ่ย “อืม” พลางวางสมุดบัญชีในมือลงในที่สุด แล้วก้าวออกจากห้องหนังสือ
วันนี้สอนนางมาทั้งวัน หรงเจี้ยนเสวี่ยพบว่าความเร็วในการเรียนรู้นางรวดเร็วมาก ก่อนหน้านี้เพียงแต่พบคนไม่ดีจึงถูกทำให้ล่าช้าไปเป็นเวลานาน
เขาวางแผนความคืบหน้าภายหลังใหม่ตามความสามารถของเผยจิงซวี่ ดูจากความคืบหน้าวันนี้ การเรียนรู้ตรวจบัญชีและบริหารร้านภายในเวลาที่กำหนดยังมีเวลาค่อนข้างเพียงพอ
คิดถึงตรงนี้ มุมปากหรงเจี้ยนเสวี่ยโค้งขึ้นเล็กน้อย
เมื่อนั่งลงบนม้านั่งหิน เจียงฮุ่ยยิ้มพลางยื่นตะเกียบให้