ตอนที่ 27 อาซวี่ดีใจเหลือเกิน~

เสียงนุ่มหวานแผ่วเบา ชั่วขณะนั้นสายตาของเสิ่นเชียนฝานและหรงเจี้ยนเสวี่ยต่างพากันมองมาที่นาง

เมื่อเห็นเสิ่นเชียนฝานในทันที เผยจิงซวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากเกือบแข็งค้าง

แววเย็นชาและระแวงแวบผ่านในดวงตา เผยจิงซวี่ชะงักไปเล็กน้อย ยืนถือตำราไว้กับที่

——เสิ่นเชียนฝานมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

ชาติก่อนนางไม่เคยมาที่เรือนตะวันออกของหรงเจี้ยนเสวี่ย จึงไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในเรือนตะวันออกเลยแม้แต่น้อย

เช่นนั้นหรือ เดิมทีในชาติก่อนเสิ่นเชียนฝานเคยมาที่พำนักของหรงเจี้ยนเสวี่ยหรือ