กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“นายหญิงรองหรือ” เจียงฮุ่ยเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยเรียกนางอย่างระมัดระวังและนอบน้อม
เผยจิงซวี่กลั้นน้ำตาไว้ เพียงก้มศีรษะ เสียงอู้อี้ “ขอบคุณองครักษ์เจียง หากไม่มีธุระอื่น ข้าจะกลับห้องพักผ่อนก่อน”
ว่าแล้วก็ไม่มองเจียงฮุ่ยอีกแม้แต่นัยน์ตาเดียว สตรีผู้นั้นหันหลังจากไป
มองแผ่นหลังของเผยจิงซวี่ที่จากไป สีหน้าของเจียงฮุ่ยไม่ใคร่ดีนัก
พูดให้ถึงที่สุด เขาเป็นองครักษ์ข้างกายคุณชาย การช่วยเผยซื่อตามสร้อยข้อมือคืนมาแต่เดิมก็มิใช่หน้าที่ในความรับผิดชอบของเขา ลำบากหาคืนมาได้แล้ว กลับได้คำขอบคุณที่ไม่จริงใจเช่นนี้แม้แต่ประโยคเดียว!
ช่างทำให้ผู้ใดพูดไม่ออกจริง ๆ!
คิดถึงตรงนี้ เจียงฮุ่ยแค่นเสียงหึ หันกายหมายจะจากไป
“ท่านใต้เท้าเจียงฮุ่ย โปรดหยุดก่อน!”