กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในห้องหนังสือ แสงเทียนไหววูบขึ้นโดยไม่คาดคิด
หรงเจี้ยนเสวี่ยค่อย ๆ เงยตาขึ้น ดวงตาสีหมึกสะท้อนแสงอัคคีอันอบอุ่น งดงามราวภูเขาหยกที่หิมะโปรยปราย
ผ่านบานประตูนั้น เสียงของหรงเจี้ยนเสวี่ยไพเราะ “ยังไม่มี มีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่”
ภายนอกประตู เผยจิงซวี่มองแสงไฟในห้องหนังสือ เอ่ยอย่างหวาด ๆ “คือ... มีบางเรื่องอยากปรึกษาใต้เท้าสักหน่อย”
หรงเจี้ยนเสวี่ยสบตากับเจียงฮุ่ยครู่หนึ่ง
เจียงฮุ่ยเข้าใจความหมาย พยักหน้าเล็กน้อย เขาเดินไปทางบานประตู แล้วเปิดประตูใหญ่ทั้งสองบานออกจากกัน
ชั่วขณะหนึ่ง กลิ่นไม้กฤษณาในห้องหนังสือปะทะปลายจมูกของเผยจิงซวี่ นางยืนอยู่ในม่านรัตติกาล เมื่อเงยตาขึ้นก็เห็นบุรุษผู้นั้นหลังโต๊ะหนังสือ