ตอนที่ 6 ความเมตตาของเขา

หมัวมัวหวังเห็นบาดแผลที่แผ่นหลังของเผยจิงซวี่ก่อน นางขมวดคิ้ว นึกถึงคำสั่งของฮูหยิน แล้วก็แสร้งทำเป็นเก่งกล้าขึ้นมาอีกครั้ง “ใคร่ ใครจะไปรู้ว่าบาดแผลที่หลังนี่ใช่คุณหนูเล่นซนจนเป็นหรือไม่ เจ้าดูน่าขนลุกก็เท่านั้น”

หงเย่าหันหน้าหวังจะโต้กลับ แต่พอเห็นผู้ที่มา นางก็เงียบเสียงลงทันที

ราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง หมัวมัวหวังก็หันขวับตามสายตาของหงเย่าไป

เห็นเพียงบุรุษผู้หนึ่งในชุดคลุมสีดำยืนอยู่ในเงาแสง สายตาสงบเย็นเยียบและหนักแน่น

พอเห็นหรงเจี้ยนเสวี่ยในชั่วขณะนั้น หมัวมัวหวังก็รีบก้มหน้าคารวะ “บ่าวแก่ขอคารวะคุณชายใหญ่เจ้าค่ะ”

สายตาที่ทอดลงมาจากเบื้องบนราวกับศัสตราอันหนึ่ง ไม่ยอมให้นางลุกขึ้นเสียนาน หมัวมัวหวังก็เริ่มใจไม่สุจริต

“เจียงฮุ่ย” บุรุษนั้นเอ่ยขึ้น