กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราวกับถูกข่มขู่ เผยจิงซวี่หดคอเล็กน้อย น้ำเสียงสั่นระริก “หมัวมัวหวัง ข้าไม่ได้ออกไปเที่ยวเล่นจริง ๆ เมื่อครู่ใต้เท้า—”
“นายหญิงรอง! บอกความจริงกับท่านไปเลยเถิด ช่วงหลายวันนี้ท่านไม่อยู่จวนตระกูลหรง ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นห่วงท่านมาตลอด แม้ท่านจะไม่ใช่สะใภ้ตระกูลหรงแล้ว แต่ท้ายที่สุดก็อาศัยอยู่ในจวนตระกูลหรง กินใช้ล้วนเป็นของจวนตระกูลหรง ปล่อยให้ฮูหยินผู้เฒ่ากังวลห่วงใยเช่นนี้ แต่เดิมก็คืออกตัญญู!”
เผยจิงซวี่ขบริมฝีปากเล็กน้อย ขนตายาวทอดต่ำลง
หมัวมัวหวังแค่นเสียงหึ กล่าวต่อ “ท่านเคารพฮูหยินผู้เฒ่ามาโดยตลอด บัดนี้ฮูหยินผู้เฒ่าไม่พอใจแล้ว ไม่ว่าเหตุใดก็ตาม ท่านไปคุกเข่าที่ศาลบรรพชนสักหน่อย ย่อมเป็นเรื่องดี ท่านคิดว่าเช่นไร?”