กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ใต้เท้า—”
หญิงสาวโผล่ศีรษะออกจากหน้าต่างรถม้า น้ำตาคลอหน่วยมองหรงเจี้ยนเสวี่ยที่วิ่งตามมาด้านหลัง นางใช้สองมือกำกรอบรถม้าไว้แน่น แต่ก็ไม่กล้าร้องไห้ออกมาเป็นเสียง
หรงเจี้ยนเสวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย เท้าย่างข้ามก้อนหินและกิ่งไม้ พุ่งขึ้นหลังม้า!
ม้าตกใจกลัว หรงเจี้ยนเสวี่ยกระชากบังเหียนอย่างแรง ได้ยินเพียงม้าดำร้องเสียงยาว แต่กลับยิ่งควบคุมไม่ได้และวิ่งทะยานไปทางหน้าผา!
ควบคุมไม่อยู่!
หรงเจี้ยนเสวี่ยปล่อยบังเหียนทันที แล้วหันไปเปิดม่านรถม้า กล่าวเสียงเย็น “กระโดดลงจากรถม้า!”
ดวงตาสีดำขลับของหญิงสาวสั่นไหวอย่างลนลานไร้ทางออก นางควรจะกลัว แต่กลับไม่พูดอะไรเลย เพียงกัดริมฝีปาก
ภายในรถม้าที่โคลงเคลง นางคว้าแขนเสื้อของชายผู้นั้นอย่างไม่รู้ตัว