บทที่ 495 ต้องเอาชนะกลับมาให้ได้ด้วย

บทที่ 495 ต้องเอาชนะกลับมาให้ได้ด้วย

พ่อเฒ่าเว่ยรักและเอ็นดูนางเพียงใด จะตีมือนางด้วยไม้ได้อย่างไร

เหยียนเซวียนเฉลียวฉลาด เรียนรู้สิ่งใดก็รวดเร็ว นายท่านเหยียนรักเอ็นดูเขาแทบไม่ทัน แล้วนายท่านจะทำใจตีเขาได้อย่างไร

เว่ยเซี่ยเม้มปากยิ้ม แต่เห็นหลี่ชีอี้กับหานเฉิงมองมือของพวกเขา สีหน้ายังมีร่องรอยเจ็บแสบอยู่ จึงกล่าวว่า

“มีท่านปู่เช่นนี้ก็ดีไม่น้อย ทำให้ความทรงจำของพวกเจ้าดีขึ้น ผ่านมาหลายปีแล้วยังจำได้แม่นยำขนาดนี้ ดีจะตาย”

เหยียนเซวียนได้ยินแล้วก็อดขำไม่ได้ เซี่ยจิ่นถังเองก็หัวเราะอย่างพูดไม่ออก แต่เห็นด้วยอย่างยิ่ง เขาพยักหน้ากล่าวว่า “ใช่ จำได้แม่นจริง ๆ ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ความทรงจำช่วงนั้นก็ยังชัดเจน”