บทที่ 496 ยังน่าอับอายอยู่ไม่น้อย

บทที่ 496 ยังน่าอับอายอยู่ไม่น้อย

เซี่ยจิ่นถังฟังแล้วพลันยินดี นั่นคือท่านจงหลิวผู้มีสมญาเป็นเซียนหมากล้อม เขาอยากได้ตำราหมากล้อมที่ท่านจงหลิวเขียนมานานแล้ว

ทว่าตามหามาหลายปี กลับไม่ได้มาสักเล่ม

ไม่คิดเลยว่าเหยียนเซวียนจะมีอยู่ในมือถึงสามเล่ม มิน่าเล่า ฝีมือหมากล้อมของเขาจึงสูงส่ง

เขารีบกล่าวขอบคุณ “รออีกสักครู่เถิด คุณชายเหยียนลองเล่นกระดานเดิมซ้ำสักสองสามกระดาน ข้าอยากชมวิถีเดินหมากของท่านจงหลิว”

เหยียนเซวียนพยักหน้า แล้วมองเว่ยเซี่ยที่ถือหมากดำอยู่ พลางยิ้มกล่าว “กระดานนี้ของน้องสาวอาเซี่ยได้เปรียบแล้ว ขอเพียงคุณชายเซี่ยยอมให้อีกหนึ่งตา น้องสาวอาเซี่ยก็ชนะได้”